O, əlavə edib ki, əsas məqsəd texnologiyalara yiyələnmək deyil, “sintetik idrak” və süni intellekt dövründə insan düşüncəsinin dərinliyini qorumaq olmalıdır. Oksford tədqiqatçılarının terminologiyasında “sintetik idrak” anlayışı, süni intellektlə birgə böyüyən və alqoritmlərlə yanaşı inkişaf edən yeniyetmələrin - yəni “Süni intellekt ilə doğulmuş nəsil”in yeni düşüncə tərzini xarakterizə edir. Tədqiqat texnologiyaların ikili təsirini ortaya qoyub. Tələbələrin 90%-dən çoxu bildirib ki, süni intellekt onlara ən azı bir akademik bacarığı inkişaf etdirməyə kömək edib. Lakin 60% iştirakçı eyni zamanda mənfi təsirlərin də olduğunu vurğulayıb. Xüsusilə, sorğuda iştirak edənlərin 1/4-i hesab edir ki, süni intellekt öyrənmə prosesini həddindən artıq asanlaşdırır, hər 10 nəfərdən biri isə yaradıcılıq bacarıqlarının məhdudlaşdığını və tənqidi düşünmə ehtiyacının azaldığını qeyd edib. Bundan əlavə, bəzi tələbələr artıq süni intellektdən asılılıq nümayiş etdirir və bunu açıq şəkildə etiraf edirlər.

 

Müəllimlər də bu narahatlığı bölüşürlər: tələbələrin 1/3-i bildirib ki, onların müəllimləri dərslərdə süni intellektdən istifadə edərkən özlərini əmin hiss etmirlər, respondentlərin 51%-i isə məktəblərdən bu alətin məsuliyyətli istifadəsinə dair daha dəqiq təlimatlar almaq istədiklərini qeyd edib. Hesabatın müəllifləri vurğulayırlar ki, təhsil sistemləri süni intellektdən istifadə etməyi öyrənməli, lakin tələbələrin “rəqəmsal sistemlər kimi düşünmələrinə” yol verməməlidirlər. “Generation Alpha in the Classroom” kitabının müəllimi və həmmüəllifi Olga Sayer qeyd edib ki, süni intellekt öyrənmə metodlarını dəyişib, lakin məqsədlər eyni qalıb. Onun sözlərinə görə, təhsilin əsas məqsədi əvvəlki kimi qalır - müstəqil və yaradıcı düşünmək, həmçinin şəxsiyyət kimi inkişaf etmək. Oksford tədqiqatçıları təhsil müəssisələrini süni intellekt savadlılığını inkişaf etdirməyə, metakoqnitiv bacarıqları təlim etməyə və müəllimləri dəstəkləməyə çağırıblar ki, onlar tələbələrə bu yeni reallıqda tarazlığı qorumaqda kömək edə bilsinlər.